1/23
 

PSYCHOONKOLGIA:

„Psycho” pochodzi od greckiego słowa „psyche” co oznacza umysł lub duszę.

„Onkologia” - od greckiego słowa „onkos” - oznacza naukę zajmującą sie chorobą nowotworową.

 

Według jeden z najwybitniejszych postaci tej częśći świata naukowego - Jimmie C. Holland - psychoonkologia jest dziedziną zajmującą się badaniem relacji między nowotworem a umysłem. 

"Choroba dotyczy nie tylko samych pacjentów, ale również członków ich rodzin, przyjaciół, współpracowników, a także środowisko, w którym żyją" (Holland, 1992).

Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne informuje, że psychoonkologia to interdyscyplinarna dziedzina medycyny której rozwój przypada w Europie na lata 80te. Problematykę badawczą psychoonkologii można ująć w trzy grupy:

1. Działania nastawione na psychoprewencję i promocję zdrowia ze szczególnym uwzględnieniem zachowań ułatwiających zapobieganie oraz wczesne wykrywanie i leczenie choroby nowotworowej.

2. Usuwanie lub łagodzenie psychologicznych i psychopatologicznych następstw choroby i leczenia

u pacjentów onkologicznych i ich rodzin.

3. Działania psychoprofilaktyczne, nastawione na personel medyczny zatrudniony na oddziałach onkologicznych.

Podstawowe zadania psychoonkologa to: staranie o poprawę jakości życia pacjentów z chorobą nowotworową i ich rodzin, włączenie problemów psychoonkologicznych do programu nauczania studentów i personelu medycznego, działalność naukowo badawcza.

PSYCHOONKOLG:

Według klasyfikacji zawodów i specjalności Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej psychoonkolog "udziela pomocy i wsparcia chorym onkologicznie i ich rodzinom w różnych etapach choroby i leczenia; stosuje formy psychoterapii dostosowane do potrzeb chorego; prowadzi edukację personelu medycznego oraz edukację społeczną w zakresie aktywnej prewencji i profilaktyki chorób nowotworowych; prowadzi działalność naukowo-badawczą.

Zadania zawodowe:

  • dokonanie diagnozy psychoonkologicznej na podstawie wywiadu z pacjentem, obserwacji jego zachowania oraz narzędzi psychometrycznych;

  • poznanie bieżącej sytuacji zdrowotnej i życiowej osoby chorej i jej rodziny, identyfikowanie jej stanu emocjonalnego i ew. zaburzeń psychicznych, sposobu radzenia sobie ze stresem itp.;

  • udzielanie wsparcia chorym i rodzinom na oddziałach onkologicznych (chemio- i radioterapii)w centrach onkologii, w poradniach onkologicznych, hospicjach stacjonarnych i domowych, oddziałach nieonkologicznych, w których przebywają chorzy onkologicznie;

  • stosowanie różnych form psychoterapii dostosowanych do potrzeb chorego: terapii psychoonkologicznej, terapii tańcem i ruchem, jogi relaksacyjnej, treningu antystresowego, treningu komunikacji i asertywności, warsztatów zdrowego odżywiania i gotowania, coachingu zdrowego stylu życia itp.;

  • motywowanie pacjenta do aktywnej współpracy z zespołem leczącym, szacowanie ryzyka popełnienia samobójstwa i zapobieganie popełnieniu samobójstwa;

  • wyjaśnianie pacjentom stanów i reakcji emocjonalnych przeżywanych w chorobie, redukowanie lęku przed leczeniem: chemoterapią, zabiegami chirurgicznymi lub naświetlaniami;

  • prowadzenie terapii z członkami rodziny w trakcie choroby, po wyzdrowieniu a także po śmierci pacjenta: mobilizowanie ich do dbania o własne potrzeby, wspomaganie w porozumiewaniu się rodziny z pacjentem, niwelowanie żalu po stracie;

  • organizowanie spotkań grupowych dla osób chorych na nowotwory oraz grup szczególnego ryzyka i ich bliskich w celu wymiany doświadczeń;

  • współpraca z lekarzami onkologami w celu lepszego rozumienia pacjenta;

  • prowadzenie zajęć edukacyjnych i szkoleń dla personelu medycznego w celu poprawy współpracy i komunikacji z pacjentem, zapobieganiu wypaleniu zawodowemu;

  • prowadzenie działalności profilaktycznej i prewencyjnej wśród dorosłych i młodzieży szkolnej w celu przeciwdziałaniu zachorowań na nowotwory: promowanie zdrowego stylu życia, badań profilaktycznych, samobadania itp.;

  • stałe doskonalenie umiejętności terapeutycznych oraz wiedzy o chorobach nowotworowych: ich objawach, skutkach ubocznych leczenia i prowadzonych terapiach, zasadach postępowania z pacjentem z chorobą nowotworową itp.;

  • wspomaganie własnej kondycji psychicznej i zapobieganie wypaleniu zawodowemu;

  • prowadzenie działalności naukowo-badawczej;

  • uczestnictwo w konferencjach, seminariach, publikowanie wyników badań.

Dodatkowe zadania zawodowe:

  • prowadzenie działalności dydaktycznej i szkoleń dla lekarzy i innych psychoonkologów;

  • udział w kampaniach społecznych promujących walkę z chorobami nowotworowymii przeciwdziałających stygmatyzacji".

Stowarzyszenie PSYCHE SOMA POLIS realizuje tę definicję, udzielając bezpłatnych porad psychoonkologa, prowadzi terapię indywidualną i rodziną dla osób onkologicznie chorych i ich bliskich. 

Model terapii zakłada wieloaspektowe podejście do pacjenta.

W przeciwieństwie do innych form psychoterapii nie skupiamy się na pewnym wycinku rzeczywistości czy funkcjonowania psychicznego osoby chorej, ale podchodzimy do niej w sposób holistyczny. 

 

My również czasem potrzebujemy wsparcia w działaniu!

psychesomapolis.png
Stowarzyszenie
PSYCHE SOMA POLIS

mail: info@psychesomapolis.org

tel.: 61 820 27 46; 502 994 497

KRS: 0000436068

NIP: 783-169-36-30

REGON: 302272420

ul. Wierzbięcice 18/5

61-568 Poznań

Rachunek bankowy:

72 1750 0012 0000 0000 2102 4333

© 2019 by PSYCHE SOMA POLIS. |   Polityka Prywatności